nr 14: religie mail uw copy of reactie naar denieuwe@arti.nl

mene tekel
door Franck Gribling

Het christelijke geloof stelt in geïnstitutionaliseerde vorm in Nederland niet veel meer voor. Vooral de rooms-katholieke kerk, institutie bij uitstek, heeft hier de afgelopen halve eeuw enorm aan macht en invloed ingeboet. Van een gemeenschap van de gelovigen is weinig meer over. Er zijn geen roepingen meer en er zijn geen koloniën meer om te missioneren. Kerken sluiten en eerbiedwaardige kloosterordes, zoals de Benedictijnen van Oosterhout, worden opgeheven nadat de laatste monniken naar een rusthuis verhuisd zijn. Iedereen kan nu voor zich zelf uitmaken wat hij of zij gelooft. >>>


Vrijheid
Interview met Gijs Frieling
door Marianne Vollmer

Gijs Frieling (1966) schildert in eitempera op doek en papier en maakt regelmatig wand en plafondschilderingen. Zijn eerdere werken waren direct christelijk geïnspireerd, de laatste jaren maakt hij geïdealiseerde voorstellingen van de plantenwereld als metaforen voor de goddelijke schepping. In 1999 was hij winnaar van de Prix de Rome schilderen. Sinds 1 mei 2006 is hij directeur van W139.>>>


over boeddhistische devotie
untitled, een fotoreeks van Meiya Lin
door Tineke Reijnders

De lichtval is in elke foto anders. Vlekken zonlicht maken witte gaten in de vloer. Ze wisselen van vorm en worden in andere foto’s opgeslokt door schaduw of invallende duisternis. Dan zijn het de donkere vlekken die wisselen van vorm en op hun beurt worden weggehapt door lamplicht. Temidden van dat binnenspoelende en wegebbende licht staan onbeïnvloedbaar, als bakens in de verglijdende tijd, twee voeten op de tegelvloer. >>>


geverfde verhalen
door Frank Lisser

Piëta 1575 Tiziano Vecellio staat op het titelbordje bij het enorme schilderij van Titiaan in de Gallerie dell’Academia te Venetië. Inderdaad in een halfronde nis, een kapel gevuld met standbeelden, zit, half weggezakt naar achteren, een duidelijk dode man op de schoot van een vrouw, bijgestaan door een knielende man. De gebeurtenis is al duizenden keren eerder uitgebeeld en ook hier wordt het verhaal geen geweld aan gedaan. Christus wordt na de kruisafname op de schoot van Maria gelegd en daar vindt het rouwdrama plaats van de moeder met haar dode kind.>>>


 

de intocht van jezus in amsterdam

een omstreden collectie
door Wouter Prins

In 1985 schildert Paul Klemann een man, op de rug gezien, in het portaal van een kerk. De man is naakt en heeft het daar duidelijk moeilijk mee. Hij probeert te bedekken wat er te bedekken valt, hij schaamt zich voor zijn naaktheid en twijfelt of hij wel de drempel van de kerk zal overschrijden.


De hoogste hartstocht
door Kars Persoon


maria, quelle des lebens
door Hans van Houwelingen
het weerspiegelen van maria
door Pavèl van Houten
duivel, mijn vriend
door Dora Dolz
nancy orbit
door Fredie Beckmans
jan henderikse
Kinke Kooij
wim delvoye
Anoushka van Velzen
marc mulders
diederick van kleef

vorige nummers:
pre passee
territorium
zakelijkheid
canon
Altijd alle tijd

vreemd
kunstenaar&initiatief