Weg met de kapsones
De nieuwe zakelijkheid van De Kunstfabriek
Franck Gribling

‘Je hebt een idee voor een schilderij. Want daar begint het. Een naakte vrouw in het Vaticaan. Je maakt een foto van het Vaticaan. Je maakt een foto van een naakte vrouw. Met Photoshop combineer je deze twee. Met de print ga je naar China. Daar zoek je de beste academisch geschoolde schilder die er is. Hij schildert het na in olieverf op doek. Op een lekker formaat 120 x 180. Hij stuurt het naar Nederland. Je raamt het doek in en hangt het op in De Kunstfabriek. Met een scherpe prijs erbij. 1200 Euro. Je verkoopt het. Klaar.’ >>>

De beeldbewaarplaats
Frank Lisser

‘The collection of the Emanuel Hoffmann Foundation is not open to the general public; the Schaulager building is open only during exhibitions. There are no guided tours on offer for the Emanuel Hoffmann Foundation collection or on the architecture of the Schaulager.
The public will have access to the exhibition rooms during the comming exhibition as from May 2006.>>>

‘De kunst loopt voor en deed dat altijd al.’
Kunstenaars hebben zich reeds in de vorige eeuw het hoofd gebroken over het vraagstuk hoe zich in de maatschappij te bewegen, hoe hun publiek te bereiken als geïnteresseerde en dus ook als potentiële koper van hun werk. De geschiedenis laat ook zien welke acties - meer of minder geslaagd - er in de loop van de tijd ondernomen zijn. De houding van de kunstenaar anno nu tegenover het verse verleden is niet meer dan die van een opgroeiend kind tegenover zijn ouders; het móét anders. En dat is naar mijn idee ook goed, steeds een nieuwe stroom die reageert op wat gisteren nog gold. Introspectie ingeruild voor een nieuwsgierige blik naar buiten. >>>

Arti tentoonstelling
Me, Myself and I

interview
Phil Bloom
Ik ben eigenlijk een wandelend stuk kunst
Marianne Vollmer

Fernweh en Windjammers
Fredie Beckmans

vorige nummers:
canon
Altijd alle tijd

vreemd
kunstenaar&initiatief