Essays
meer essays>

 



De Eenzame Uitvaart als langzaam kunstwerk
F.Starik 2005/9

In de zomer van 2002 werd Bart FM Droog benoemd tot stadsdichter van Groningen. Bij die gelegenheid sprak hij het voornemen uit, voortaan die begrafenissen in zijn gemeente te bezoeken, waar anders niemand, en niemand anders komt. Ik vond dat een ontroerende gedachte. Zinloos als zwaaien naar de zon, limonadeflesje leeggieten in zee, maar ik meen dat er iets beschaafds van uitgaat. De wereld zegt dag. >>>

 


Waterbommen en Granaatappels
Fredie Beckmans 2005/9

‘Zodra ieder aan tafel is gaan zitten, komt de zuinig kijkende kelner en brengt brood, dat ieder als een soort tijdverdrijf, terwijl de gerechten op staan, eten kan; zo zit je niet zelden meer dan een uur. Eindelijk wordt de wijn - of is het azijn? - geschonken. Zo hebben de bezoekers in ieder geval iets voor hun knorrende maag>>>

Liever lui, dan moe
Saskia Monshouwer 2005/9

Het schijnt dat Barry Flannagan, niet zo heel lang geleden, een praatje hield voor studenten aan de KABK in Den Haag. Terwijl hij bij de studenten geïntroduceerd werd, voegde de moderator toe: U vind toch ook dat studenten hard moeten werken, meneer Flannagan, om tot goede kunst te komen?
Nee, antwoordt Flannagan, ik lig ‘s ochtends liever lang in bed. Ik ben liever lui, U niet dan? >>>

< back